Sinodrom: wrzesień 2006

środa, wrzesień 27, 2006

Chiny - Archaiczne słowa wg Dziennika Ludu

Od trzech dni People’s Daily publikuje kolejne artykuły z listą 49 przestarzałych lub nie używanych słów z ostatniej dekady, które zniknęły z języka chińskiego.
Przy pierwszym artykule miałem wrażenie, że pod względem konceptualnym i logicznym z tą listą jest coś nie w porządku. Trudno mi było pojąć dlaczego np. słowo „sąsiad” miałoby zniknąć z powszechnego użycia i to na dodatek w latach 90’. Właściwie tylko danwei (单位) i wanyuanhu (万元户) wydawały się pasować do takiego zestawienia: nie jest to tekst pod żadnym pozorem językoznawczy. Autorzy dokonali też alogicznej akrobatyki uznając, że słowa reprezentujące np. przestarzałą technologię są słowami przestarzałymi. Przecież to, że rzadko mówi się o magnetofonach, trudno uznać, że to słowo za archaizm. Nie jest to też do końca tekst kulturoznawczy, bowiem autorzy wpadli w ton moralizatorski (patrz: wytłumaczenie dlaczego słowo sąsiad jest archaizmem).
Poza tymi niedociągnięciami tekst jest dość ciekawy – m.in. w momencie gdy przedstawiane są pojęcia typowo chińskie, takie jak ww. wanyuanhu, czy daoye (倒爷).
W wypadku wyjaśnień niektórych pojęć warto zachować pewien dystans; w wypadku innych trudno się nie uśmiechnąć:

Mao: disappeared after 2000

Mao was a nickname that Chinese people gave to the modem because of a similarity in pronunciation. From the mid-1990s on, an increasing number of Chinese got dial-up access to the internet. The modem was a necessity in many households and the internet has had an increasing influence on every aspect of modern China.

Since 2000, China has been building nationwide facilities for broadband internet. The country has quickly entered the era of broadband internet access. The mao has become unnecessary and is being retired from Chinese households.

Mao: zninął po 2000 roku

Mao było potocznym określeniem, które Chińczycy nadali modemom, ze względu na podobne brzmienie. Od połowy lat 90’ coraz więcej Chińczyków miało dostęp do Internetu przez modem. Modem był niezbędny w wielu gospodarstwach domowych, a Internet miał coraz większy wpływ na każdy aspekt współczesnych Chin.

Od 2000 roku Chiny rozbudowują infrastrukturę dla szerokopasmowego Internetu. Kraj szybko wkroczył w erę szybkiego dostępu do Internetu. Mao stał się zbędny i jest usuwany z chińskich domów.

Od razu wyjaśniam, że pinyin płata nam tutaj figla – mao od modemu zapisujemy znakiem kota (猫 mǎo), a nie znakiem od nazwiska Mao (毛 máo). Niemniej – biorąc pod uwagę fakt, jaki jest ostatnio stosunek władz do Wielkiego Wodza powyższy akapit pasuje idealnie.

Część I
Część II
Część III

Zachęcam do lektury – raz jest moralizatorsko, raz propagandowo, a innym razem absurdalnie (Sending "best regards" by telephone during the Spring Festival: disappeared after 2002 – „Przekazywanie pozdrowień przez telefon przy okazji chińskiego Nowego Roku: zniknęło po 2002”), ale niemniej jednak ciekawie.
Precyzja ustalenia śmierci danego słowa zachwycająca ;)

Aktualizacja: Ukazała się część IV, która wymienia m.in. pojęcie „dziewiczych panien młodych” jako nieistniejące.

An acute shortage of "virgin bride" is one of the salient features of this era of tremendous changes.

Greater changes have occurred in the spheres of sex, love and marriage since China carried out its economic reform in the late 1970s. It seems that the country has shifted from a society of conservativeness to a society with sexual openess.

Drastyczny niedobór „panien młodych-dziewic” jest jednym z najistotniejszych cech tej ery wielkich zmian.

Wielkie zmiany zaszły w sferze seksu, miłości i małżeństwa odkąd Chiny przeprowadziły swoje ekonomiczne reformy w późnych latach 70’.Wydaje się, że kraj przekształcił się ze społeczeństwa konserwatywnego w społeczeństwo o seksualnej otwartości.

Skoro brak „panien-młodych-które-nie-straciły-dziewictwa” jest znakiem postępu, to czy KPCh zdecyduje się na podjęcie nowego, postępowego planu (pięcioletniego?), którego celem będzie sprawienie, że dziewice przestaną istnieć? ;)

Zastanawiacie się, dlaczego akurat 49 słów, a nie 50? Shanghaiist skomentował to następująco:

Początkowo miało być ich 50, ale słowo „korupcja” usunięto z listy w ostatniej chwili.

Genialne!

Aktualizacja: Jest mi bardzo miło, bowiem ktoś docenił mój post i dodał na wykop.pl. W zajawce umieszczono ostatnie zdanie nt. słowa korupcja. Czuję się zobowiązany podkreślić, że komentarz ze strony Shanghaiist ma charakter żartobliwy - stąd mój okrzyk „Genialne!”.
Przepraszam wszystkich wprowadzonych w błąd, jeżeli nie wynikało to jasno z tekstu.
Mam nadzieję, że tekst nie stracił przez to na atrakcyjności ;)

Etykiety: chiny

poniedziałek, wrzesień 25, 2006

Chiny - Yao Ming i Liu Xiang

Tak jak Polska ma Jerzego Dudka, tak Chiny mają Yao Minga. W Polsce Adam Małysz, w Chinach Liu Xiang. Jakkolwiek w wypadku ww. polskich sportowców można pokusić się o stwierdzenie, że nie odnieśli od jakiegoś czasu żadnego sukcesu oraz, że w świadomości Polaków zostało po nich tylko idealizowane wspomnienie, tak w wypadku Yao Minga i Liu Xianga należy zaznaczyć, że są po prostu dobrymi sportowcami, a ich kariery kwitną.

Dla niewtajemniczonych: Yao Ming (姚明) to ~~rozgrywający~~ center Houston Rockets, wybrany jako pierwszy zawodnik z draftu 2002 roku. Jego pierwsze mecze w NBA dla wielu były rozczarowujące. Charles Barkley jako ekspert zaproszony do stacji TNT założył się m.in. o to, że Yao do końca sezonu nie będzie w stanie zdobyć w jednym meczu 20 punktów. Chińczykowi udało się to w meczu z LA Lakers – Barkley za karę miał pocałować w zadek Kenny’ego Smitha (drugiego eksperta w studio): ostatecznie pocałował wprowadzonego do studia osła.
Yao dość szybko nabrał wiatru w skrzydła. W drugiej połowie sezonu stając się bardzo dobrym zawodnikiem oraz ulubieńcem publiczności. Z czasem mecz między Rockets a Lakers stał się meczem między Yao a Shaquillem O’Nealem. Pamiętna była wypowiedź O’Neala, przez wielu uznana za obraźliwą, w której koszykarz żartował sobie z języka chińskiego (w stylu: cing-ciang-ciong, kung fu itd.). Yao nie miał żadnych pretensji, odpowiadał, że wie, że to tylko dowcip. Gwiazda Lakersów przeprosiła, a Yao umocnił swój status sympatycznego, pokornego i kulturalnego sportowca.
Wszystkich zainteresowanych odsyłam do filmu dokumentalnego na temat pierwszego sezonu Yao Minga w NBA – The Year of the Yao. Bez wątpienia dodatkową wartością tego filmu jest w jakimś stopniu historia przyjaźni Yao Ming - Colin Pine. Colin Pine był tłumaczem i doradcą Chińczyka, ale oglądając ten film ma się wrażenie, że przede wszystkim właśnie przyjacielem i w jakimś stopniu członkiem rodziny.

Yao Ming pojawił się w reklamach największych koncernów, m.in. Apple.

Dostał też propozycję zagrania w „Godzinach szczytu 3”, w której reżyser Brett Ratner chciał odtworzyć znaną scenę walki między Brucem Lee a Kareemem Abdulem-Jabbarem z „Gry śmierci”. Chris Tucker miałby odegrać rolę Lee, a Yao Ming Abdula-Jabbara. Yao Ming odmówił bez podania przyczyny, acz jego decyzja wydaje się dość łatwo wytłumaczalna. Gwiazdor NBA wypracował bowiem wizerunek „tego dobrego” i najprawdopodobniej rola „tego złego” zaszkodziłaby mu.

Liu Xiang (刘翔) to złoty medalista z Aten 2004 w biegu na 110 metrów przez płotki (wyrównał wtedy rekord świata należący do Colina Jacksona, a jak dowiedziałem się z Wikipedii, udział wiatru podczas biegu Jacksona to +0.5 m/s, podczas biegu Liu Xianga +0.3 m/s).
11 lipca br. podczas Super Grand Prix w Lozannie pobił rekord świata czasem 12,88 sekund.
Po Olimpiadzie stał się praktycznie bohaterem narodowym (przy okazji trafiając do pierwszej trójki najlepiej zarabiających sportowców w Chinach w 2005 roku). Uśmiechnięty, spokojny i skromny – jakby to powiedzieli Amerykanie – typ „chłopaka z sąsiedztwa”. Wydaje się, że po prostu lubi biegać, a sława jakoś go zawstydza.
Myślę, że można to wychwycić w poniższym teledysku do piosenki, którą... śpiewa m.in. Liu Xiang.
Ostrzegam, że jest to pop w tym słodkim stylu, więc być może nie chcecie tego oglądać. Ponadto, jest to jedna z tych piosenek, w których wsadzono do chińskiego tekstu niedorzeczne i bezsensowne frazy i słowa po angielsku (And Want You Know - nie oszukujmy się: nawet jeżeli poprawić gramatykę dodając to po you zdanie pozostaje bezsensowne!).
Pierwsze wersy śpiewa właśnie Liu Xiang; oprócz niego występuje Se7en (pop gwiazdor z Korei) i gwiazdor cantopopu Anson Hu (胡彦斌).

Se7en, Anson Hu, Liu Xiang - 田径之歌 And Want You Know (sic!).

Etykiety: chiny, sport

Chiny - Konfucjusz jedną ma twarz

Wczoraj (23 września) China Confucius Foundation zaprezentowała nowy-stary wizerunek Konfucjusza. Od teraz ma być standardowym, obowiązującym na całym świecie wizerunkiem filozofa.
Oto uzasadnienie, które podaje agencja Xinhua:

"Acting as a symbol of Chinese history and culture, Confucius is widely known around the world. A standard portrait is needed so that different countries could have the same image of him," said CCF general secretary Zhang Shuhua.

Jako symbol chińskiej kultury i historii, Konfucjusz jest powszechnie znany na całym świecie. Standaryzowany portret jest potrzebny po to, by różne kraje mogły mieć jego jednakowy obraz”, powiedział sekretarz generalny Zhang Shuhua.

Jak czytamy dalej, wizerunek opracowali badacze konfucjanizmu, historycy i artyści na podstawie obrazu Wu Daozi (吴道子 trad. 吳道子) z czasów dynastii Tang.

Pomysł może nam się wydać absurdalnym; warto jednak popatrzeć na to, jak na kreację marki firmowej, która w miarę upływu czasu i powstawania kolejnych rzeźb (czapeczek i koszulek?), będzie promowana. Myślę, że jest to kolejny krok na drodze do stworzenia z Konfucjusza chińskiego Wuja Sama. Władze Chin starają się wykorzystać Konfucjusza m.in. jako symbol kultury chińskiej i spuścizny narodowej, a jego nauki jako nową formę retoryki. Niezwykle popularnym określeniem w ustach rządu jest „harmonijne społeczeństwo” (w kontekście polityki wewnętrznej) oraz zapomniane już nieco hasło „pokojowego wzrastania” (和平崛起, w kontekście polityki międzynarodowej). W wymiarze bardziej materialnym, ujednolicony wizerunek Konfucjusza będzie służyć jako logo „Instytutów Konfucjusza”, które roboczo porównam do chińskiej wersji British Council.

Przejdźmy teraz do artykułu z China Daily, który rozpoczyna się dość absurdalnym zdaniem:

I can safely bet that, of the billions of people in the world today, nobody has seen Confucius in person.
I can also bet you everything I have that nobody has seen a photograph of him, either.

Mogę bezpiecznie założyć się, że spośród miliardów ludzi na świecie, nikt nie widział Konfucjusza osobiście. Mogę się również założyć o wszystko, że nikt nie widział też jego zdjęcia.

Raymond Zhou zwraca uwagę na fakt, że szanowne gremium złożone z naukowców i artystów ustala jedynie słuszny wizerunek osoby, której nie widzieli, a jako jedyny wzór stawiają image filozofa stworzony setki lat później.
Artykuł jest dość ostry w krytyce:

The real danger behind the portrait homogenizing scheme is the effort to control how we see Confucius and Confucianism. Thirty years ago, we were force-fed the notion that he represented all the evils of Chinese culture; and now, we are supposed to kneel down and kowtow.

Prawdziwym niebezpieczeństwem czającym się za planem ujednolicenia portretu jest próba kontroli tego, jak postrzegamy Konfucjusza i konfucjanizm. Trzydzieści lat temu byliśmy na siłę karmieni wizją, że reprezentował całe zło chińskiej kultury; a teraz mamy paść na kolana uprawiać czołobitność. (pogrubienie dodane przez Sinodrom)

I dlaczego jego nozdrza nie są skierowane ku Niebiosom, tak jak powinny?

Aktualizacja: W tej notce nt. Konfucjusza nie do końca zapanowałem nad przejrzystością wypowiedzi:

1. Zarówno Partia, Instytut Konfucjusza i Fundacja Konfucjusza (o różnicy między nimi za chwilę) mają interes w promowaniu Konfucjusza, jako ikonę a la Wuj Sam (władze), czy a la Ronald McDonald (organizacje). Należy jednak zaznaczyć, że każda z nich działa na nieco innej płaszczyźnie i jakkolwiek wszystkie posługują się Mistrzem Kong, to każda działa we własnym interesie. Partia nie potrzebuje Konfucjusza jako maskotki w sensie obrazu, rzeźby czy zastrzeżonego znaku handlowego. Gra raczej toczy się o stworzenie, jak już pisałem, „wuja Konga”: „personifikacji chińskości”, autorytetu, źródła mądrości i orędownika „harmonijnego społeczeństwa”. Oczywiście jest to ironia losu, że 30 lat temu Konfucjusz był kontrrewolucjonistą, ale – jak to śpiewał Bob Dylan – the times they are a-changin’. Równie oczywiste jest to, że powołanie się na konfucjanizm jest ruchem, który ma umocnić i dodatkowo legitymizować władzę. Ten polityczny quasi-post-neo-konfucjanizm sprowadzi się zapewne do trzech haseł: „harmonijne społeczeństwo” (to pojęcie jest naprawdę często powtarzane: Party sets the agenda for key meeting, po chińsku 和谐社会), „pokora wobec władzy” i zmodyfikowanego pojęcia „wartości azjatyckich” zawężonych do „chińskiej drogi”.
Przyznam, że o Chińskiej Fundacji Konfucjusza (中国孔子基金会 China Confucius Fundation) usłyszałem po raz pierwszy przy okazji odsłonięcia pomnika i kontrowersji z nim związanych (patrz: zdjęcie wyżej). Z tego co udało mi się znaleźć wynika, że CFK nie ma nic wspólnego pod względem organizacyjnym z Instytutem Konfucjusza (孔子学院), który podlega China National Office for Teaching Chinese as a Foreign Language (国家汉语国际推广领导小组办公室, w skrócie 汉办). Fundacja Konfucjusza jest organizacją non-profit, która ma na celu promocję chińskiej kultury w kraju i za granicą, wspieranie badań nad konfucjanizmem itp. Tak więc główna różnica jest następująca: Instytut Konfucjusza podlega ministerstwu i zajmuje się nauczaniem języka i pośrednio promocją Chin za granicą, podczas gdy Chińska Fundacja Konfucjusza zajmuje się przede wszystkim Konfucjuszem i konfucjanizmem, zwł. wewnątrz kraju. Chińskojęzyczny opis fundacji znajdziecie tu.

2. W wywiadzie dla China Times z 26 września na pytanie o to, czy można wymagać by Konfucjusz pokazywany był tylko na jeden sposób, zastępca sekretarza generalnego Fundacji Konfucjusza Wang Daqian (王大千) odpowiedział następująco:

我们基金会只是一个民间机构，根本没有可能垄断这个事情。我们做这个标准像，主要还是为了对外宣传和交流孔子文化的方便，因为对于很多外国人来说，各种各样的孔子像只会让他们迷惑，统一的标准像更利于传播。而且，对国内我们只是建议使用，不可能强行要求人家使用，就好像推广普通话一样，建议说普通话并不是说不能说方言，更不是说方言不是中国话。

Nasza fundacja jest zaledwie organizacją pozarządową, nie mamy żadnej możliwości zmonopolizowania tej kwestii. Stworzyliśmy ten oficjalny wizerunek przede wszystkim dla wygody rozpowszechniania wymiany kulturowej związanej z Konfucjuszem, bowiem wielu obcokrajowców zróżnicowany wygląd Konfucjusza może co najwyżej wprawić w zagubienie, a ujednolicony oficjalny wizerunek jest znacznie wygodniejszy do propagowania. Co więcej, w kwestii krajowej, zaledwie sugerujemy jego użycie i nie mamy możliwości egzekwowania żądań; to jak z propagowaniem putonghua (standardowy chiński, przyp. tłum.): zaleca się mówienie w putonghua, ale nie zabrania mówienia w dialekcie; tym bardziej nie oznacza to by dialekty nie były językiem chińskim.

To wyjaśnia kluczową kwestię z całej sprawie, czyli czy faktycznie jest to jedyny, słuszny obraz i czy inne będą dopuszczone.

3. Ciekawe, że na taki pomysł wpadła właśnie Fundacja, a nie Instytut, który mógłby więcej zyskać, np. znak towarowy, markę. Oczywiście, jeżeli pomysł z jednakowymi Konfucjuszami przyjmie się za granicą, to IK pośrednio osiągnie cel, ale to jednak nie to samo. Może fundacja wykazała się większym refleksem, lub tupetem?

4. W związku z urodzinami Konfucjusza baidu oddało mu cześć w stylu google:

Baidu for Confucius - Baidu dla Konfucjusza

Etykiety: chiny, marketing

sobota, wrzesień 23, 2006

Chiny - No to w końcu jak?

W blogu magazynu Foreign Policy możemy przeczytać krótką notkę na temat spotkania Li Wufenga (李伍峰) z dziennikarzami. Li Wufeng jest dyrektorem instytucji zajmującej się Internetem w Chinach (国务院信息办公室 State Council Information Office):

We have neither the technology nor the manpower to censor or filter the Internet. We have just dozens of people in the Internet affairs bureau. Half of them are here today [in the room].

„Nie mamy ani technologii, ani wystarczającej liczby ludzi by cenzurować lub filtrować Internet. Mamy tylko kilka tuzinów ludzi w biurze ds. Internetu. Połowa z nich jest tu dzisiaj [w tym pokoju]”.

Przyciśnięty pytaniami m.in. o blokowanie stron na temat praw człowieka, odparł:

We have our own choice of the Internet content within China. If someone is shouting bad things about me from outside my window, I have the right to close that window.

„Mamy w Chinach własne preferencje co do doboru treści w Internecie. Jeżeli ktoś wykrzykuje o mnie złe rzeczy za oknem, mam pełne prawo zamknąć to okno.”

Etykiety: cenzura, chiny, internet, skandale

piątek, wrzesień 22, 2006

Chiny - Rozbrajająca szczerość

Niedawno miał miejsce pierwszy pokaz przedpremierowy nowej megaprodukcji Curse of the Golden Flower aka The City of Golden Armor aka Autumn Remembrance (《黄金甲》) w reżyserii Zhanga Yimou.
Jak się okazało na pokaz nie wpuszczono dziennikarzy. O rozbrajająco szczere wyjaśnienie pokusił się Zhang Weiping 张伟平 – producent:

如果你们批评我们电影，就不让你们看；如果你们能听话，就让你们看。
Skoro krytykujecie nasze filmy, po prostu was nie wpuścimy; jeżeli będziecie słuchać, pozwolimy wam go obejrzeć.

Pozwoliłem sobie na przetłumaczenie 电影 czyli film, na liczbę mnogą – filmy, bowiem w chińskim nie ma rozróżnienia na liczbę pojedynczą i mnogą, a Zhang Weiping miał zapewne na myśli również wcześniejszą krytykę filmów takich jak „Dom Latających Sztyletów”, czy „Hero”.

Wpis na ten temat zamieścił Buchimifan w swoim blogu na Bullog.cn (po chińsku).

Etykiety: chiny, film, skandale, superprodukcje

środa, wrzesień 20, 2006

Chiny - Nie dotykać woskowych piersi!

Swoje pięć minut miała niedawno para młodzieńców, którzy sfotografowali się w galerii z figurami woskowymi w następującej pozie:

W artykule z China Daily http://ent.people.com.cn/GB/1082/4828828.html (po chińsku) zamieszono też inne zdjęcia, na których zwiedzający fotografują się z figurami w „nagannych pozach” (oprócz ostatniego zdjęcia, na którym duet TWINS pozuje przy własnych rzeźbach).

Podobne: Niemiecki wojownik z terakoty

PS Mam świadomość, że ostatnio skupiam się brukowcowym stylu, filmach i fotografiach. Popracuję nad tym.

Etykiety: chiny, egao, internet, skandale, śmieszne

wtorek, wrzesień 19, 2006

Jak do mnie trafiliście

Podobnie jak miesiąc temu pragnę pokazać Wam z jakich fraz do mnie trafiliście i wciąż trafiacie. Może ktoś z Was rozpozna swoje hasło?
Oczywiście mam świadomość, że zdecydowana większość gości przeczytała daną stronę i więcej do mnie nie wróciła. Mimo to wiem, że mam kilku stałych bywalców, których serdecznie pozdrawiam!

Większość mojego ruchu generuje google, a zwłaszcza fraza „chińskie znaki” i jej pokrewne („hińskie znaki”, „cińskie znaki”). Pozwolę sobie założyć, że większość osób szukających chińskich znaków, pragnie znaleźć jakiś zestaw ideogramów nadających się na tatuaż. Co ciekawe tylko promil z nich udaje się na zaproponowaną przeze mnie stronę One a Day, a praktycznie nikt nie zagląda na Hanzi Smatter. To niejako potwierdza teorię mojego kolegi, że ludzie, którzy są gotowi mieć chiński tatuaż są zupełnie obojętni na to, co faktycznie oznacza; nawet jeżeli są to przysłowiowe już sajgonki.

Cześć osób wpisujących hasła związane z pismem chińskim od razu dodaje precyzyjne informacje na temat tego, czego szuka. Np. „znaczenie chińskich znaków i jak wyglądają”, „chińskie znaki tłumaczenie”, „chiński znak walki”, „szczęścia” lub „Polska po chińsku” no i standard – „dzień dobry po chińsku”. Powoli w popularność rosną hasła takie jak „chińskie imiona” czy „imiona po chińsku”.

Oprócz miłośników chińskiej kaligrafii i języka, mamy sporą grupę przypadkowych kinomanów z prośbami takimi jak: „o czym jest film Wspomnienia gejszy?”, „film o szamana” (nie pytajcie o co chodziło w tym zapytaniu, nie wiem!). Wśród nich mamy też grupkę miłośników krótkich, bolesnych filmów: „masakra filmy”, „obrzydliwe filmy” oraz użytkowników, którzy nie odkryli jeszcze eMule („pirackie filmy”). Powoli też rośnie grupka erotomanów (o tym za chwilę) np. „forum figlarne filmy”. Sporym zainteresowaniem cieszą się kreskówki: „kreskówki po polsku”, „parodie kreskówek”, „spongebob na komórkę”, „tłumaczenie po polsku Crazy Frog”. Podoba mi się precyzja formułowania zapytań przez niektórych z Was („filmy do obejrzenia w internecie komedie”). Dość ciekawe jest to, że sporo osób nadaje google cechy ludzkie i podaje poprawnie sformułowane pytania, np. „Jak obejrzeć za darmo filmy?”.

Mam też grupę osób, wyraźnie węszących spisek: „pranie mózgu w CRI”, „wzory fałszywych dokumentów” „Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego po angielsku”, „Gierek ile zarobił złego” (pisownia ostateniego hasła oryginalna).

Oprócz tego Sinodrom pojawia się w wynikach na frazy takie jak „Anglia współczesna kultura”, „Anglia i jej kultura”, „kultura USA”.

Coraz liczniejsza jest grupa miłośników Japonii: „japońskie gry MMORPG”, „japońskie portale Internetowe”, „postacie rysunkowe japońskie”, „rzeczy charakterystyczne dla Japonii”. Ktoś nawet zadał odwieczne pytanie: „Ile w Japonii jest Chin?”.

Kayah też zapewniła mi trochę odwiedzających: „Kayah sukces w Chinach” (sic!), „Kayah w filmie” czy „Kochankowie Roku Tygrysa in Chinese”.

Nie da się ukryć, że seks naprawdę potrafi poprawić oglądalność witryny: „skany piersi”, „seks po chińsku zdjęcia”. Z mocniejszych fraz: „wielkie piersi -sex -xxx -f*ck -por*o -ostre” (tu pragnę zaznaczyć, że owy Internauta nie szukał niczego mocnego – myślnik przed wyrazem ogranicza wyszukiwanie odrzucając dane słowo. Ta osoba po prostu szukała wielkich piersi bez pornograficznej otoczki! Gwiazdki dodane przeze mnie). Dość popularny jest „wrestling pań” (czyli „kobiet zdjęcia wrestling”), oraz „świństewka”. Przy okazji rozwiązała się męcząca mnie przez miesiąc zagadka tajemniczej techniki rozbierania – „rozbiera się po angielsku”. Otóż nie chodzi tu o sposób ściągania ubrań, a o to „jak jest rozbiera się po angielsku”!. Wiem to dzięki temu, że kolejne osoby szukały m.in. „słowo rozbiera po angielsku” i „jak jest po angielsku rozbiera się?”.

Frazy, które mnie jednak najbardziej rozbawiły to „COŚ WIĘCEJ” i „SZMIRA”.

Przyznam, że za bardzo się rozpisałem; powinienem był zrobić listę najlepszych fraz i umieścić ją bez komentarza. Niestety ww. zapytania z google sprawiły, że znowu uderzyło mnie, jak wielu z nas nie potrafi posługiwać się wyszukiwarką. Pomijam, że jedna czwarta (trochę przesadzam) wpisywanych fraz ma literówki lub błędy ortograficzne. Zdarza się każdemu! Pomijam też powszechny CAPS LOCK. Natomiast nie jestem w stanie pojąć sposobu formułowania zapytań, a tak właściwie pytań. „Jak jest ... po angielsku?”... Nawet nie wiem jak to skomentować... Oczywiście, możliwe, że były to osoby, które nie mają Internetu, lub mają go od niedawna. Tak, możliwe, że się kiedyś nauczą, że wyszukiwarki... to nie ludzie. Że zamiast wpisywać zdanie, mogli wpisać jedno inteligentne słowo.
W końcu, czyż w wypadku „rozbiera się po angielsku” nie lepiej wpisać „słownik angielskiego”?

Literówki i błędy ortograficzne były dość częste, więc pozwoliłem sobie je poprawić. Jeżeli sam jakieś robię - nakrzyczcie. Zachęcam też do przeczytania Analfabeci adresowi są wśród nas z blogu WebAudit.

Etykiety: google, internet, wyszukiwarki, śmieszne

poniedziałek, wrzesień 18, 2006

Chiny - Niemiecki wojownik z terakoty

Jak donoszą chińskie media (relacja Xinhua) 26 letni Niemiec, schował się wśród terakotowych wojowników przebrany jako jeden z nich.

German Terracotta Warrior - Niemiecki terakotowy wojownik

Pablo Wendel studiuje performance na uczelni w Hangzhou: „Od dziecka pragnąłem stanąć przebrany wśród prawdziwych terakotowych żołnierzy”.
Ochrona performera znalazła i zabrała. Jako że eksponaty nie ucierpiały, Pablo otrzymał jedynie upomnienie.

Skoro o performance art mowa, odsyłam również do Chińscy akcjoniści wiedeńscy?

Etykiety: chiny, egao, skandale, śmieszne

niedziela, wrzesień 17, 2006

Chiny - Wiecznie nowy obraz Mao

Zastanawialiście się dlaczego obraz przewodniczącego Mao na Placu Tiananmen jest zawsze w świetnym stanie? Przeczytajcie artykuł Mao Is Their Canvas (LA Times). Odsyłam też do mojego wpisu: Mao i reklama, czyli obraz i obraza.

Etykiety: chiny, sztuka

piątek, wrzesień 15, 2006

Chiny - W końcu parodia The Banquet!

冯小刚《夜宴》真相大揭密 – „«Bankiet» Fenga Xiaoganga: Prawda ujawniona” (Link bezpośredni).

Jakiś czas temu w Internecie pojawiły się też fotomontaże, które możecie obejrzeć tu. Niestety nie mam teraz czasu żeby je przetłumaczyć.

Jeżeli film się zacina wciśnij pauzę i poczekaj trochę, aż wczyta większy fragment do pamięci.

Inne parodie: Egao i Chen Shui-bian, Mao i reklama, czyli obraz i obraza, Internetowe parodie też mają trudniej, Szmira za 40 mln dolarów, arcydzieło za darmo.

Etykiety: chiny, egao, film, internet, superprodukcje, śmieszne

czwartek, wrzesień 14, 2006

Chiny - Zhang Ziyi nim stała się seks-symbolem

Więcej o Zhang Ziyi w Zhang Ziyi się nie rozbiera.

Etykiety: chiny, film, śmieszne

środa, wrzesień 13, 2006

Chiny - Muzyka FM3 i ich Buddha Machine

Dla odmiany – chińska muzyka.

Przeglądałem właśnie swoją dyskografię w poszukiwaniu płyt, których dawno nie słuchałem i trafiłem na
窦唯 & FM3 - 《镜花缘记》 (Dou Wei & FM3 - The Story Between the Mirror and Flowers). Skoro mam mówić o FM3 skupię się na ich innym albumie - Buddha Machine.

FM3, mimo że nazwa może sugerować liczbę członków zespołu, jest duetem.
Zhang Jian (张荐, trad. 張薦) grał m.in. na klawiszach w zespole ww. Dou Wei (窦唯). Dou Wei to wokalista chińskiej legendy metalu, zespołu Black Panther (黑豹乐队; ostatnie dwa znaki oznaczają zespół; dodane zapewne po to, by od razu było wiadomo, że chodzi o grupę muzyczną, a nie o zwierzę. Oczywiście nikt – łącznie z artystami – nie jest konsekwentny, więc warto szukać zespołów pod dwoma hasłami).
Zhang Jian współpracował też z Zhang Chu (张楚), który podobnie jak Dou Wei jest jednym z pierwszych chińskich rockandrollowców. Ale o nich być może kiedyś indziej.

Christiaan Virant od lat działa na chińskiej scenie undergroundowej – z ciekawszych indywidualnych projektów należy wymienić płytę wydaną w 2005 - Radio Pyongyang. Jest to field recording z Korei Północnej.

Co do samej Buddha Machine – wydali ją rok temu, a określenie album jest nie na miejscu. Patrz załączony schemat.

Jak mówi Christiaan Virant, ponad 10 lat temu dostał do ręki automat to intonacji pieśni buddyjskich. Pomysł bardzo mu się spodobał i w końcu w 2004 roku postanowił go zrealizować po swojemu. I tak powstała Buddha Machine – jak powiedziałby znajomy – mono soundsystem – w pudełku stylizowanym a la iPod i przenośne radyjko emeryta ;)
Utwory to losowo wybierane loopy nagrane właśnie przez FM3. Projekt był przyjęty z prawdziwym entuzjazmem wśród soundartowców. Nie widziałem i nie słyszałem tego w akcji, ale musi mieć niezły klimat!

Strona zespołu FM3

PS Chińska Sztuka Dźwiękowa w Polsce (ale najpierw w październiku polska w Chinach!)

Etykiety: chiny, muzyka

wtorek, wrzesień 12, 2006

Chiny - Paraolimpiada i jej maskotka

Gdy mój blog powstawał powstrzymałem się przed skomentowaniem przekombinowanych maskotek Olimpiady w Pekinie.; ograniczyłem się tylko do analogii do postaci z filmu „Przysięga”. Nie powiedziałbym nic nowego, a poza tym minęły miesiące od ich odsłonięcia (acz przyznam, że miałem przygotowany wpis do bloga!).

Niedawno zaprezentowano maskotkę paraolimpiady. Pomyślałem, że jej też nie skomentuję. Jestem jednak słaby i nie wytrzymałem:

Fu Niu Lele - Lucky Cow Happy Happy - Maskotka paraolimpiady - Szczęśliwa Krówka Radostka

Poznajcie 福牛乐乐 (Fu Niu Lele), czyli Szczęśliwą Krówkę Radostkę.
Psychodela, bracie i siostro.

Wyjaśnienie symboliki maskotki
Przemówienie podczas gali odsłonięcia maskotki

Etykiety: chiny, marketing, sport, śmieszne

sobota, wrzesień 09, 2006

Chiny - Wikipedia i Baidu Baike - komentarz

Pozwolę sobie wkleić mój komentarz do informacji z serwisu VaGla na temat Wikipedii i Baidu Baike.

Jeżeli mogę to chętnie sprecyzowałbym kilka informacji, które pojawiły się w tym wpisie i w miarę swoich możliwości odpowiedzieć na pytanie o przyszłość chińskiej Wikipedii.

Przede wszystkim informacja z Signs.pl może wprowadzić w błąd. Internetowa encyklopedia dostępna na baidu.com jest „regionalną wersją popularnej encyklopedii Wikipedia” tylko pod względem ideowym. Baidu Baike (http://baike.baidu.com/), bo tak się nazywa, w żaden sposób nie jest związana z Wikipedią i rządzi się własnymi prawami (m.in. nadsyłane teksty podlegają ocenie/analizie redaktorów przed opublikowaniem, a wpisy niezgodne z wizją władz na drażliwe tematy są odrzucane).
Zdanie na temat tego, że użytkownicy nie mogą bezpośrednio dokonywać edycji haseł jest błędne; mogą i to robią! Po prostu nie mają aż tak wolnej ręki jak wikipedyści, o czym wspomniałem wyżej.

Podkreślam, że chińska Wikipedia (tzn. tą z http://zh.wikipedia.org/) jest niezależna od Baike, więc użytkownicy chińskojęzyczni mają tak samo wolną rękę do edycji haseł jak Amerykanie czy Polacy. VaGla popełnił błąd (czy popełniła?) pisząc o tym, że wikipedyści „zachowali pewną kontrolę nad samym adresem zasobów” – zachowali nie pewną, ale pełną kontrolę nad Wikipedią! Wikipedia to Wikipedia, Baidu Baike to Baidu Baike ;)
Oczywiście pisząc o swobodzie edycji Wikipedii pomijam aspekt utrudnień związanych z tzw. Wielkim Firewallem, który blokuje Chińczykom dostęp do wielu stron, w tym Wiki. Oczywiście nie ma blokad, których nie da się obejść i osoby zainteresowane, które wiedzą o istnieniu Wikipedii i tak na nią wejdą np. stosując serwery proxy.

W powyższym komentarzu VaGla odpisuje, że może być to koniec Wiki (w wyjaśnionym później rozumieniu). Myślę, że tak się nie stanie z kilku powodów: jak już pisałem osoby zainteresowane współtworzeniem Wikipedii i tak będą to robić. Oczywiście użytkowników niezaawansowanych w obsłudze komputera ubyło od czasu założenia blokady na Wikipedię na rzecz powstałego później Baike.
Ponadto Wikipedia nie jest zasilana tylko i wyłącznie przez mieszkańców ChRL, ale także Hongkongu (gdzie odbyła się ostatnia konferencja, na której padły słowa o nieugięciu się organizacji) i Tajwanu, gdzie dostęp do „W” jest nieograniczony.
Być może posługiwał się Pan skrótem myślowym, który nadinterpretowałem na samym początku, ale że sprawa jest dość istotna pozwolę sobie na kolejne drobne sprostowania. „Władze mogą pobierać Wikipedię i same ocenzurowane treści udostępniać na kontrolowanych przez siebie serwerach” jest mylne lub nieprecyzyjne.
Mylne – jeżeli trwa Pan przy założeniu, że „Baike równa się chińska Wikipedia”, bowiem tak nie jest. Władza nie będzie też „pobierać treści i jej udostępniać” (przyznam, że trochę tego nie zrozumiałem dla czego i gdzie miałoby się to dziać!). Ponadto, pokusił się Pan o skrót myślowy, w efekcie którego postawił Pan znak równości między władzami a Baidu (które jest prywatną firmą zarejestrowaną na Kajmanach i obecną w NASDAQ!).
Nieprecyzyjne – jeżeli miał Pan na myśli to, że władze kontrolują dostęp do Wikipedii. Artykuły nie są znikąd pobierane i nie są przechowywane na serwerach należących do rządu; tzw. Great Firewall filtruje treść stron w poszukiwaniu zakazanych pojęć i jeżeli takowe wykryje – blokuje połączenie; cześć stron odrzuca z założenia (w tym Wikipedię).

Kończąc dodam tylko, że polityka chińskiego rządu względem blokowania stron nie jest przewidywalna – przykładem może być chociażby odblokowanie Bloggera (w podobnym czasie zablokowano Feedburnera). Mniej więcej rok temu Wikipedia była raz blokowana, raz nie; czasami tylko konkretne hasła; od mniej więcej roku jest zablokowana całkowicie. Oczywiście można dyskutować dlaczego Blogger działa, a Wikipedia nie (przecież w blogu można napisać dokładnie to samo, a nawet znacznie ostrzej i skrajnie stronniczo!); co jest większym zagrożeniem – encyklopedia czy „wolne słowo”, ale to już zupełnie inny temat. Chciałem tylko pokazać, że rząd w kwestii blokowania stron jest dość nieprzewidywalny.
Warto też spojrzeć na całą sprawę w kategoriach ekonomicznych. Dzięki zablokowaniu Wikipedii rząd dał szansę lokalnej firmie na zbudowanie silnej konkurencji (przy okazji trzymając w znacznym stopniu rękę na stronie merytorycznej!)! Nie zdziwiłbym się gdyby to był dodatkowy argument, zwłaszcza, że podobne działania mają miejsce w przemyśle filmowym i nie tylko.

Jeszcze drobne uzupełnienie - gdy pisałem „oczywiście użytkowników niezaawansowanych w obsłudze komputera ubyło od czasu założenia blokady na Wikipedię na rzecz powstałego później Baike” sam wyraziłem się nieprecyzyjnie. Miałem na myśli to, że przyrost nowych wikipedystów zmaleje, a nie że wikipedystów ubędzie. Ponadto pokusiłem się o również o zgadywanie: nie mam dostępu do danych na temat przyrostu redaktorów Baidu Baike, którzy faktycznie przerzucili się z Wikipedii (acz przyznam, że jeżeli wcześniej działali w ramach „W” to nie sądzę by nagle zapragnęli działać w „BB” – tracą bowiem status „niezależnych działaczy” i „wtajemniczonych” – acz jest to z mojej strony niebezpieczna psychologizacja).
Na poparcie swojej tezy na temat stale rosnącej liczby użytkowników Wikipedii podam adres z danymi Wikipedii na temat wikipedystów z Chin: http://stats.wikimedia.org/EN/ChartsWikipediaZH.htm. Z resztą proponuję raczej mówić o nich jako o użytkownikach chińskojęzycznych a nie chińskich (czyli w domyśle z ChRL).

Etykiety: cenzura, chiny, internet, wikipedia

piątek, wrzesień 08, 2006

Chiny, Tajwan - Afera toaletowa - podsumowanie

Mam poczucie, że temat może być dla wielu ciekawy, więc napiszę krótkie podsumowanie.
Po pierwsze proponuję lekturę wątku na Danwei Meng Guangmei and Toiletgate: The latest Chinese Internet swarm oraz "Feeling the China elephant" phenomenon 盲人摸象 wraz z komentarzami, oraz dla wyjadaczy – dwa wątki na forum mop: pierwszy i drugi.
Obejrzenie programu (swoją drogą dość zabawnego) nie będzie konieczne, jako że pod ostatnimi dwoma linkami znajdziecie screenshoty z interesującymi nas fragmentami. Ostatni tekst, który proponuję przeczytać znajduje się na stronie China Daily.

Nie będę analizował prawdziwości jej zarzutów np. na temat jakości toalet, bo nie czuję się do tego upoważniony (nie widziałem, nie byłem). Warto jednak zaznaczyć, że sama wspomniała, że jej historyjka miała miejsce w 1997. Jak wynika z komentarzy na ww. stronach – jakkolwiek toalety w Chinach nie są najwyżej jakości, jej informacje są przedatowane. Ponadto – miała pewne kłopoty z nazwami i miejscami: nie wiadomo do końca o jakich miejscach mówi.
Wielu z nas jej słowa na temat Masakry Nankinu uzna, za nadinterpretowane przez internautów. Do tego tragicznego epizodu odnosi się bowiem jako „sprawy z przeszłości”, która „nie powinna stawać między Chińczykami a Japończykami”.
Jak się okazuje ze względu na swój występ Meng straciła pracę, ale co należy zaznaczyć – nie tą jedyną, tylko jedną z wielu; kolokwialnie mówiąc – ominęła ją fucha.

Chciałbym teraz wyjaśnić moment, w którym śmiała się z błędnego tłumaczenia 乾貨 (gānhuò, trad.). Jak mówiła widziała 乾貨 przetłumaczone na fuck goods. Otóż 乾貨 w formie uproszczone zapisuje się 干货 (uproszczone znaki obowiązują w Chinach kontynentalnych, tradycyjne na Tajwanie). Problem jest taki, że 干 jest również formą uproszczoną znaku 幹 (gàn), które spośród licznych znaczeń ma również znaczenie fuck. Meng Guangmei śmiała się z tego, że 干货 przetłumaczono znak po znaku zamiast jako całość i w efekcie powstało fuck goods. Cześć forumowiczów uznało to za żart i nieprawdę uznając, że Tajwanka wykorzystuje to do ośmieszenia „większych Chin”. Przyznam, że zdarzyło mi się widzieć na chińskim forum wątek z tłumaczeniem 干果 (gānguǒ – suszone owoce) na fuck fruit. Nawet jeżeli był to fotomontaż, to warto zaznaczyć, że sami Chińczycy śmiali się z tego. Czy nie jest to obłudne, że nie pozwalają na to Meng? Poza tym, nawet chińskie władze są świadome problemu z tłumaczeniem np. znaków drogowych.
W każdym razie: Meng popełniła kilka błędów – była za bardzo defensywna, czy może agresywna w defensywie, m.in. odgrażając się sądem. Niezależnie co myśli, wygodniej byłoby gdyby przyznała, że nie chciała wywołać takiej reakcji, że nie miała złych intencji i przeprasza. Niby to zrobiła, ale obawiam się, że za bardzo poszła w kierunku wypominania, że zamieszanie wynika z przewrażliwienia widzów. Sun Bin w komentarzach na Danwei zaznacza, że powinna była skorzystać z pomocy PR-owca przy przygotowywaniu pisemnego oświadczenia.

Sprawa zamknięta.

Etykiety: chiny, internet, skandale

Chiny - Kolejna afera - rola za seks

Wczoraj wspominałem o aferze toaletowej, dziś na świeczniku kolejna afera: aktorka Xiao Qiong (肖琼) ujawniła w swoim blogu, że reżyser Lao Chao (老巢) proponował jej rolę w programie na CCTV w zamian za seks. Link do dyskusji na ten temat ponownie pojawił się na stronie głównej portalu Sina (a blogi obu stron znajdują się na platformie blogowej Sina Blog).
Ta afera jest dla mnie zdecydowanie mniej ciekawa, m.in. ze względu na brak możliwości postawienia jej w szerszym kontekście, a także ze względu na swój brukowcowy charakter. Oczywiście propozycje ról za seks są godne potępienia, ale wydają się dość powszechne. Ale mniejsza o to.
Wspominam o tej sprawie z dwóch powodów: po pierwsze pojawiła się w tym samym czasie co afera toaletowa, po drugie pokazuje jak Internet w Chinach jako narzędzie do nagłośnienia negatywnych zjawisk rośnie w siłę. Wybierałem dotychczas tylko niektóre skandale, ale wierzcie mi – jest ich znacznie więcej! Często blogi i fora dyskusyjne stają się platformą, na której można umieścić informację, która nigdy nie zostałaby nagłośniona, a następnie dzięki pomocy pozostałych internautów spróbować coś zmienić.
Swego czasu w Internecie pojawił się film, na którym kobieta depcze kotka i dzięki analizie filmu użytkownicy zdołali określić miejsce zdarzenia, a następnie samą sadystkę; przykładów jest naprawdę dużo – za równo działania pożytecznego, jak i pomyłek. Inny domniemany sadysta okazał się niewinny, a publikowane przez niego zdjęcia kota były wyjęte z kontekstu. Np. jednym ze zdjęć kotu leci piana z pyszczka, co uznano za karmienie kota mydłem. W rzeczywistości kot miał niestrawność po spróbowaniu pieprznej potrawy etc.).
Pozwolę sobie skończyć w tym miejscu, jako że Internet w Chinach w swym społecznym kontekście to temat rzeka...

老巢的老巢 - wpis na ten temat w blogu reżysera
肖琼的BLOG - wpis na ten temat w blogu aktorki

Aktualizacja: Imię reżysera to 杨义巢. 老巢 to nick zastosowany na jego blogu. Przepraszam za nie zaznaczenie tego wyraźnie.
Xinhua 25 września podjęła ten temat na swojej stronie.

Etykiety: chiny, film, internet, skandale

czwartek, wrzesień 07, 2006

Chińska Sztuka Dźwiękowa w Polsce

Bardzo ciekawy projekt Polish Sound Art in China. W październiku polscy artyści jadą do Chin, a w marcu przyszłego roku, grupa „dźwiękowców” przyjedzie do Polski. Więcej na http://www.martamaro.pl/china oraz http://www.mawesys.com/wiki/index.php/Polish_Sound_Art_in_China.

Etykiety: chiny, muzyka, sztuka

Chiny - Toaletowy tydzień

Kolejna afera w chińskim Internecie: Toiletgate (厕所门). Winowajcą jest Meng Guangmei (孟广美) modelka z Tajwanu, która zrobiła karierę w Chinach kontynentalnych. Podczas wywiadu w programie Hongse Fengbao (trad. 《紅色風爆》, 《红色风爆》; nieoficjalne tłumaczenie Internautów do nazwania m.in. torrentów z programem to: RedWind) nadawanym w tajwańskiej stacji telewizyjnej CtiTV (trad. 中天電視, 中天电视) wyśmiewała jakość toalet w ChRL. Wspomniała m.in. o tym, że do niedawna szalety nie miały drzwi, a gdy się wchodziło widziało się „sto par bielutkich pośladków”. Danwei zauważa, że Sina i inne duże portale internetowe podchwyciły tę historię i opublikowały komentarze internautów również na głównej stronie (na Sina.com w momencie pisania tego tekstu bo 3000 komentarzy w tym wątku), co niejako pokazuje, że są uważne i potrafią pokierować rozwojem takich historii, odpowiednio je nagłaśniając.
Filmik z programem znalazł się błyskawicznie na chińskim odpowiedniku Youtube, czyli Yoqoo.

Ta toaletowa historia przypomniała mi o innych wydarzeniach z tego tygodnia:
5 września China Daily pisała o kuloodpornym szalecie, który wg chińskich internautów jest marnotrawstwem publicznych pieniędzy. 3 września CRI donosiło o „toaletowej rewolucji”, czyli planie władz prowincji Hainan (海南) zbudowania 150 nowych toalet wysokiej jakości (w tym wielu pięciogwiazdkowych). 30 sierpnia China Daily wspominała o gorącej linii, dzięki której osoby przebywające w mieście Shenyang (沈阳) w prowincji Liaoning (辽宁) będą w stanie poznać drogę do najbliższej toalety.
A co słychać w Hongkongu? Dzisiaj (7 września), jak donosi The Standard, obsługa baru fast-food niechcący zamknęła 88-letniego pana w toalecie. By się wydostać podpalił papier toaletowy, który dostał się do sąsiadującego z restauracją urzędu miasta, dzięki czemu na miejsce przybyła straż pożarna i tym samym wypuściła go z uwięzi.
Cofając się jeszcze dalej – przypomniałem sobie o złotej toalecie w Hongkongu (AFP via China Daily).
W informacji o tej nietypowej toalecie wymieniona jest restauracja z miasta Shenzhen (深圳), o której sporo pisano (a kolejne artykuły powoływały się na poprzednie: CRI na China Daily, które powoływało się na Shenzhen News, a potem CD powoływało się na CRI, które historię traktowało jako swoją).
W każdym razie: ostatni link jest najciekawszy, bo oprócz fotografii dodano ciekawą myśl na temat egao w kontekście tej toaletowej restauracji.
Warto zaznaczyć, że restauracja, w której je się siedząc na sedesie, miski mają kształt wanienek, a lody kału (acz gdyby się zastanowić to lody z automatu zawsze tak wyglądają!), pojawiła się wcześniej na Tajwanie, w Kaohsiung (高雄) i Taipei (台北).
Kończąc, dodam tylko o szklanej łazience wykonanej przez artystkę z Tajwanu dla muzeum w Szanghaju, oraz toaletowej dyplomacji w węższym i szerszym kontekście.

Aktualizacja: Odcinek programu, w którym jest mowa o toaletach w Chinach kontynentalnych (goście programu używają określenia 内地 - interior) znajduje się na uume (po 4 minucie), podobnie jak konferencja prasowa, podczas której Meng Guangmei tłumaczy się ze swoich słów. Oto drobne podsumowanie jej wypowiedzi:

w programie tłumaczyła przede wszystkim różnice w słownictwie między Tajwanem a Kontynentem np. różnica między określeniami na toaletę - 厕所 (cèsuǒ), którego Tajwańczycy nie używają (nie chciałbym tu za bardzo wnikać w aspekt językoznawczy, więc zaproponuję określenie wygódka: chodzi o skojarzenie ze wsią, prostym i ubogimi ludźmi), a 洗手间 (xǐshǒujiān), które oznacza właśnie toaleta (bardzo dosłownie jest to pokój do mycia rąk; co ciekawe słownik języka polskiego przypomniał mi o istnieniu słowa umywalnia – gdybyśmy używali tego słowa, to pewnie byłoby idealnym tłumaczeniem 洗手间),

przypomniała jest to program rozrywkowy,

podkreśliła, że każdy kto ogląda będzie miał inne zdanie,

Wytłumaczyła, że niektóre zdania zostały wyjęte z kontekstu np. mówiąc 中央台基本上你是没有拿钱的 nie miała na myśli, że „tak właściwie nie dostajesz pieniędzy za pracę w telewizji państwowej”, tylko, że „tak właściwie w telewizji państwowej nie jesteś po to, by zarabiać pieniądze” mając na myśli, że jest to szansa na rozwój i najwyższe wyróżnienie dla artystów, którzy się w CCTV pojawią. Z punktu widzenia osób zirytowanych postawią Meng Guangmei jest to słaby argument, bo wypowiedź zakończona jest żartobliwie słowami 这就叫。。。为人民服务, czyli „to się właśnie nazywa... pracą dla ludu”.

wspomniała też o równym traktowaniu przez nią mieszkańców Chin, Tajwanu czy Hongkongu; i tak w Chinach żartuje z Tajwańczyków, w Tajwanie z Chińczyków.

Oprócz toalet modelka podpadła mówiąc o zacofaniu Kontynentu: np. o wciąż lecących niemodnych tajwańskich piosenkach. Internauci zarzucają jej też obojętną postawę względem wspomnianej Masakry Nankinu.
Warto zaznaczyć, że tematem programu było 《两岸艺界大不同》, co roboczo przetłumaczę jako „Show-biznes po obu stronach cieśniny jest inny” (两岸 liǎng'àn to dosłownie dwa brzegi, ale jest to zwyczajowy sposób określenia dwóch brzegów Cieśniny tajwańskiej, czyli Chin kontynentalnych i Tajwanu), a gośćmi były osobistości z kontynentalnej telewizji pochodzące z Tajwanu.

1 cz. 1 części programu
2 cz. 1 części programu
3 cz. 1 części programu

Najszczęściej powtarzanym zarzutem jest to wobec Tajwanki jest to, że skoro Kontynent jest taki straszny i zacofany, to dlaczego przyjechała tu zarabiać pieniądze?

Aktualizacja: CCTV nadała program o pancernym szalecie, oto on:

Etykiety: chiny, internet, skandale, śmieszne

środa, wrzesień 06, 2006

Chiny - MMORPG i Chiny po raz trzeci

学雷锋 Learn from Lei Feng/Learn about Lei Feng - Ucz się od Lei Feng

Nawiązując do poprzedniego wpisu, którego tematem były Chiny i MMORPG, pragnę podać kilka nowych informacji na temat gier online w Chinach. Przede wszystkim w ramach walki z uzależnieniem młodych od gier komputerowych, w październiku 2005 roku wprowadzono prawo modyfikujące sposób dodawania punktów doświadczenia w MMORPG. I tak – po trzech godzinach gry, dostaje się tylko połowę należnych punktów, a po pięciu – zero. Dwa najbardziej podstawowe sposoby obejścia tego zarządzenia:

grać w dwie gry zmieniając je co 5 godzin (lub grać kilkoma postaciami w jedną na zmianę),

zdobycie karty bonusowej „1,5x Doświadczenie” dostępnej po 5 godzinach.

W marcu Xinhua pisała o grze „Ucz się od Lei Feng”. Lei Feng 雷锋 jest jednym z bohaterów narodowych, który jako dziecko wstąpił do Młodzieżówki i zmarł w młodym wieku podczas pracy. Jak się dowiadujemy z wywiadu z graczem, przejście gry oznacza możliwość spotkania z Mao Zedongiem, a witalność (ilość żyć/energii) można poprawić rozmawiając z sekretarzem Partii.
《学雷锋》 („Ucz się o Lei Feng”) nazywane jest też 《雷锋游戏》 (a la Lei Feng: The Game) lub od hasła przewodniczącego Mao: 《向雷锋同志学习》 („Uczcie się od towarzysza Lei Feng”).

Cóż, niedoścignionym ideałem pozostaje America’s Army.

Aktualizacja: Zupełnie zapomniałem wspomnieć o procesie przeciw 3 mężczyznom, którzy handlowali wirtualną bronią. W międzyczasie dostali już wyrok (Shanghai Daily). W sprawę zamiszany był m.in. były menadżer firmy Shanda (盛大), która jest wydawcą gry The Legend of Mir 2 w Chinach. Wykorzystywali dostęp do kodu gry by wirtualnie produkować duże ilości zaawansowanej broni, którą następnie sprzedawali graczom na aukcjach. Zarobili ponad 2 miliony yuanów, czyli ok. 250,000 dolarów.
Jak donosi Interfax Shanda oferuje nagrody pieniężne o łącznej puli miliona dolarów dla osób, które pomogą w walce z piractwem. W zależności od wkładu (np. nagroda za informację o cheacie będzie mniej atrakcyjna niż np. gotowość do zeznawania w ewentualnym procesie).

Etykiety: chiny, internet, śmieszne

poniedziałek, wrzesień 04, 2006

Chiny - Proces tokijski na ekranach

Wspominałem już o planowanej adaptacji powieści Iris Chang The Rape of Nanking, uzupełniając później notką o zakończeniu procesu przeciw japońskim pisarzom.

1 września wszedł do chińskich kin inny film podejmujący temat powojennych relacji Chin z Japonią. 《东京审判》 (The Tokyo Trial) jest filmem fabularnym o Międzynarodowym Trybunałe Wojskowym dla Dalekiego Wschodu. Ten sam temat został przedstawiony przez japońskiego reżysera Masaki Kobayashi w produkcji z 1983 roku (Tokyo Saiban, Tokyo Trial), produkcji, której zarzucano łagodzenie prawdy i zacieranie różnic między oprawcami a ofiarami.
Naturalnie nasuwa się skojarzenie z filmem „Wyrok w Norymberdze”.
Warto odnotować, że reżyser Gao Qunshu (高群书, trad. 高群書) jest debiutantem, a jego film dostał nagrodę w kategorii Nowego talentu z Azji na Festiwalu Filmowym w Szanghaju. Premiera opóźniła się o trzy miesiące ze względu na kłopoty finansowe.
Co jest zupełnie naturalne sporo miejsca filmowi poświęciły media chińskie, m.in. Xinhua, która w tym doniesieniu naszkicowała kontekst społeczno-historyczny dla filmu, m.in. cytując słowa reżysera na temat woli przedstawienia prawdy i współpracy z amerykańskimi i japońskimi aktorami.
Oczywiście kluczową postacią dla „Procesu tokijskiego” jest chiński sędzia Mei Ru’ao (梅汝璈 acz w niektórych miejscach pisany 梅汝王敖, gdzie 璈 rozbito na 王敖,czego nie rozumiem. Być może jest to związane z czcionką; acz kuszące jest gdybanie, czy przypadkiem ktoś nie założył, że jest to Japończyk, bowiem czteroznakowe imiona są charakterystyczne dla Japonii i w Chinach prawie nie występują. Z tym, że taka hipoteza oznaczałaby poważne braki w wiedzy autorów!). Z kolei we wcześniejszym doniesieniu możemy przeczytać o tym, że dialog między Mei a Hideki Tojo w filmie jest wiernym odtworzeniem rozmowy utrwalonej na archiwalnej taśmie. Filmowi wróży się sukces podobny, o ile nie większy niż Crazy Stone. Ponadto w artykule napisano, że procesy tokijskie był większe nawet od norymberskich.

Na CRI znajdziecie drobną notkę z kilkoma zdjęciami, relację z premiery (z dźwiękiem), oraz dość długą recenzję (z dźwiękiem).

Hasłem towarzyszącym promocji filmu jest: 一部每一个中国人都应该看的电影, czyli „Film, który powinien obejrzeć każdy Chińczyk”.

东京审判 Tokyo Trial - Proces tokijski/Procesy tokijskie

O relacjach chińsko-japońskich pisałem też w:
Rzeczniczki produktów, oraz postach wymienionych na samym początku tego wpisu.

PS Shanghai Daily informuje, że znaleziono siódemkę nowych osób, które przetrwały masakrę nankińską oraz o badaniach naukowych na temat tych historycznych wydarzeń.

Etykiety: chiny, film

sobota, wrzesień 02, 2006

Chiny, Hong Kong - Rzeczniczki produktów

14 sierpnia China Daily pisała o tym, że aktorka Vicki Zhao Wei (赵薇 trad. 趙薇 pinyin Zhao Wei, na Zachodzie znana jako właśnie Vicki Zhao) jest kandydatką na rzeczniczkę gry komputerowej z antyjapońskim zacięciem. Jak wszystko związane z relacjami chińsko-japońskimi (przepraszam za generalizację!) historia nabrała rumieńców. Problem bowiem tkwił w tym, że Vicki Zhao Wei wzięła udział w pokazie mody, na którym pokazała się w stroju zainspirowanym flagą cesarskiej armii Japonii (na zdjęciu). Niestety nie dostanie szansy na rehabilitację, bo krytyka rodaków okazała się zbyt silna. Z łagodniejszych komentarzy Internautów:

Prędzej wybrałbym prostytutkę niż Zhao, której postępowanie mrozi krew w żyłach.

Cesarska flaga armii japońskiej - Imperial Japanese Military Flag

Vicki Zhao Wei Imperial Japanese Army Flag Dress - Sukienka Vicki Zhao z flagą armii japońskiej

Skoro o rzeczniczkach mowa, to warto też wspomnieć o innej aktorce Kelly Chen (陈慧琳, trad. 陳慧琳 pinyin Chen Huilin). Podczas gdy Vicki urodziła się w Chinach kontynentalnych, Kelly urodziła się w Hongkongu. Z jej gwiazdorskiego statusu postanowiła skorzystać japońska firma. Nie wiem, czy to wywołuje jakieś emocje wśród Chińczyków, ale najprawdopodobniej nie. Chen jest z Hong Kongu, nie miała wpadki, która mogłaby postawić ją w podobnej sytuacji do Vicki Zhao. Ponadto z Japonią łączą ją relacje – chodziła tam do liceum.
Przedsiębiorstwem, które zatrudnia gwiazdę z Hongkongu jest Toto – producent armatury łazienkowej. Kelly pojawia się na licznych materiałach promocyjnych i billboardach. M.in. tych reklamujących typowo japoński sedes z wbudowaną funkcją bidetu. Poniżej zdjęcie z Danwei.

Kelly Chen Toto Ad - Reklama dla Toto z Kelly Chen [Danwei]

Hasło reklamowe: 她开始洗了！ Po polsku „Zaczęła się myć!”.

Tagi Technorati: Chiny, Hong Kong, reklama,

Etykiety: chiny, hongkong, marketing, reklama, śmieszne

Sinodrom: Chiny